Dodawanie sadzy do lateksu

Dodawanie sadzy do lateksu napotyka na szereg praktycznych trudności, a otrzymane produkty nie wykazują zbyt dobrych własności. Wiele zależy od dostatecznie dobrej dyspersji sadzy. Dobre wyniki w tej dziedzinie uzyskali Rongone oraz Frost i Swart. Według nich uzyskanie dobrego rozproszenia sadzy w GR-S zależy w dużym stopniu od użycia odpowiednich środków dyspersyjnych. Dobre wyniki otrzymano sporządzając mieszaninę sadzy, wody i środka dyspergującego i poddając ją homogenizowaniu w młynie kulowym lub w młynie koloidalnym. Środki dyspergujące, które zastosowano do sadzy, można podzielić na trzy klasy: 1. produkty kondensacji kwasów naftalenosulfonowych z formaldehydem, jak na przykład Darvan; 2. kwasy sulfonowe ligniny lub ich sole oraz 3. ekstrakty glukozydów, jak ekstrakt quebracho, ekstrakt taniny itp. Wszystkie te substancje nadają się do dyspergowania zwykłych gatunków sadzy. Sporządzanie zawiesin różnych gatunków sadzy nasuwa szereg problemów związanych z wielkością ich cząstek, stanem skupienia, rodzajem ich powierzchni oraz naturą zaadsorbowanych gazów. Pewne dane co do siły środka dyspergującego uzyskuje się przez sporządzanie na szkiełku gęstej pasty z sadzy oraz wody i oznaczenie całkowitej ilości środka dyspergującego oraz wody potrzebnej do zmiany pasty w ciekłą mieszaninę. [podobne: drzwi balkonowe , drzwi wejściowe poznań , drzwi zewnętrzne ]

Powiązane tematy z artykułem: drzwi balkonowe drzwi wejściowe poznań drzwi zewnętrzne